عباس حیدرزاده
 

زندگینامه

بسم الله الرحمن الرحیم

حاج عباس حیدرزاده در اول شهریور ماه 1345 در شهر مقدس قم در خانواده ای مذهبی به دنیا آمد. دورۀ ابتدایی تحصیل را در دبستان محمدیه تکیه یزدی های بازار قم و دورۀ راهنمائی را در مدرسه رضائیه جنب مدرسه علمیه حجتیّه و یک سال آن را در مدرسه امیرکبیر خیابان 19 دی گذراند. دورۀ راهنمائی وی همزمان با شروع انقلاب اسلامی بود که ایشان خود را ملزم می دانست در مبارزات علیه رژیم طاغوت سهیم نماید و در این مسیر نیز از ضرب و شتم مأموران شاه مخلوع بی نصیب نماند.

دورۀ متوسطه را در دبیرستان دین و دانش که مؤسس آن شهید دکتر بهشتی بود، در رشته علوم تجربی آغاز کرد. این دوران در بهبوهۀ جنگ تحمیلی عراق علیه ایران بود. با شهادت تعدادی از دوستانش و نیز شهادت پسر عمویش شهید محمد تقی حیدرزاده و نیز دائی زاده اش شهید علی صادقی عرصه را برای نشستن در کلاس درس تنگ دید، بیقراری برای رسیدن به دوستان شهیدش و پیوستن به مدافعان حریم اسلام حاج عباس را بر آن داشت تا به عضویت سپاه پاسدارن انقلاب اسلامی در آید.تا با بر تن کردن لباس سبز علوی به طور رسمی تا پایان عمر فدائی راه ولایت باشد. حضور بیش از یک سال در جبهه های حق علیه باطل و شرکت در عملیات های کربلای چهار و پنج افتخاری ماندگار است که نصیب حاج عباس حیدرزاده گردید.

ایشان پس از جنگ تحمیلی در سال 1370 ادامه تحصیل داد و در سال 1373 موفق به اخذ دیپلم شد، و در سال 1374 در دانشگاه تهران(پردیس قم) رشته زبان و ادبیات عرب قبول شد و در سال 1377 موفق به اخذ مدرک کارشناسی از این دانشگاه گردید. پس از یک وقفه ده ساله درسال 1387 در مجتمع آموزش عالی شهید محلاتی قم مقطع کارشناسی ارشد رشته علوم قرآن و حدیث قبول شد و در سال 1389 با مدرک کارشناسی ارشد فارق التحصیل گردید.

ارث نوکری

مرحوم ملا حیدر جدّ ایشان در قم به حرفه آهنگری مشغول بود و در کنار کارش مفتخر به مرثیه خوانی اهلبیت علیهم السلام بود.در خانه پدر بزرگ ایشان هر هفته شب های جمعه مجلس روضه برپا می شد.که خانواده ایشان هم در همان منزل سکونت داشتند.

پدر بزرگ مادری ایشان مرحوم حاج باقر صادقی از میاندارهای مجالس سینه زنی امام حسین علیه السلام بود.

پدر ایشان مرحوم حاج میرزا ابراهیم حیدرزاده از دلدادگان اهلبیت علیهم السلام بود، او اهل نافله شب و زیارت عاشورایش ترک نمی شد. وی آرزو داشت پسرش عباس مداح اهلبیت علیهم السلام باشد. آقای حاج حسین محلوجی از مداحان با سابقه قم نقل می کرد یک روز مرحوم حاج میرزا ابراهیم به من گفت فلانی می شود عباس ما مداح بشود.

مادر ایشان نیز زن مؤمنه ای بود که نقل می کنند اهل بکاء در مصائب اهلبیت علیهم السلام بود و هنگام لالایی بالای سر فرزندانش زمزمه روضه امام حسین علیه السلام داشت.

برادر بزرگ ایشان مرحوم حاج غلامحسین حیدرزاده نیز مداح بود و صدای زیبایی داشت.

شروع مداحی

با این پیشینه مختصر پیداست فرزند این خانواده باید وارث چکیده ای از اخلاص اجداد و ارادت پدر و مادر به اهلبیت علیهم السلام باشد. حاج عباس حیدرزاده می گوید:« ما سر سفره پدر و مادر نشسته ایم و هر چه داریم از اخلاص آنهاست»

عباس با عنایت خدای سبحان و توجه اهلبیت علیهم السلام از همان کودکی دارای ذوق و قریحه مداحی بود. در همان زمان با کودکان هم محله خود هیأت تشکیل داد. در مدرسه دعا می خواند و در مسجد محل تکبیر می گفت.

در فعالیت های فرهنگی از جمله جلسات قرائت قرآن، گروه سرود، تأتر و... شرکت فعّال داشت.

به هر حال دعای پدر و مادر و تشویق آن ها موجب شد خداوند متعال توفیق بزرگ مداحی را نصیب ایشان بنماید.

شروع مداحی حاج عباس حیدرزاده به صورت رسمی از سال 1361 ش بود. این آغاز همراه بود با تأسیس جلسه مداحی به مدیریت مرحوم حاج میرزا محمود مولوی برادرِ مرحوم استاد حاج ملا حسین مولوی رضوان الله علیهما. تأسیس این جلسه محلی با پیگیری حاج عباس و عدّه ای از دوستان بود.

این جلسه مداحی برای ایشان برکات زیادی داشت. از جمله اینکه اعضای این جلسه ملزم بودند هر هفته یک قصیده یا غزل برای ارائه در جلسه حفظ کنند. و نکات فنّی را از استاد فرا بگیرند.

همچنین جلسه ای دیگر که در قالب یک مجلس روضه بود هر روز عصر ها تشکیل می شد، مدیریت آن با مرحوم استاد حاج ملا حسین مولوی رضوان الله علیه بود، شرکت ایشان در این جلسات و بهره بردن از محضر استاد موجب محکم شدن پایه های مداحی وی بود.

نکته دیگری که حائظ اهمیت می باشد این است که شرکت مستمر ایشان در جلسات اساتید مختلف هر کدام حکم کارگاه آموزشی داشت. و ایشان توانست این مهارت ها را به خوبی بکار بگیرد و از آن ها استفاده کند. والله غفور رحیم

 
تمامی حقوق این تارنما محفوظ است